Афарызмы і цытаты Кастуся Каліноўскага
17.04.2024
Афарызмы і цытаты Максіма Танка
17.04.2024
«Добра быць коласам, але шчасьлівы той, каму давялося быць васільком. Бо нашто каласы, калі няма васількоў?»
«У родным краю ёсць крыніца
Жывой вады»
«Ўсё знікае, праходзіць, як дым,
Светлы ж след будзе вечна жывым»
«Сэнс існавання кожнай інтэлігенцыі: яна развівае народную культуру»
«Ах, колькі ёсць красы цудоўнай поруч з намі,
Калі глядзець вакол дзіцячымі вачамі!»
«Выціскаючы беларускую мову з школы, мы хілім да растраты вынікаў велізарнай, шматвяковай духоўнай працы цэлага народа, збіваем думку дзіцяці з натуральных псіхалагічных сцяжынак і груба абцінаем ягоны душэўны свет»
«Жывеш ня вечна, чалавек, –
Перажыві ж у момант век!»
«Баронячы наш народ, мы павінны бараніць і нашу культуру. І што б там не было, а гмах яе, калісьці распачаты, павінен быць збудованы да канца»
«Нашто ж на зямлі
Сваркі і звадкі, боль і горыч,
Калі ўсе мы разам ляцім
Да зор?»
«Рупная пчала ўмее ў соты мёд сабраць і з горкіх кветак»
«Старадаўняй Лiтоўскай пагонi
Не разьбiць, не спынiць, не стрымаць!»
«Хто мы такія?
Толькі падарожныя, ‒ папутнікі сярод нябёс»
«Хваробы лечаць і атрутамі»
«Дзіцё, што ў коласе зярно»
«Калісь глядзеў на сонца я,
Мне сонца асляпіла вочы.
Ды што мне цемень вечнай ночы.
Калісь глядзеў на сонца я»
«Проці цячэньня вады
Зможа толькі жывое паплыць,
Хвалі ж ракі заўсягды
Тое цягнуць, што скончыла жыць»
«Жыві і цэльнасці шукай,
Аб шыраце духоўнай дбай.
І ў напружэнні паўнаты
Свайго шырокага жыцця
Без болю, ціха зойдзеш ты
Ў краіну забыцця»
«Ёсць адна толькі мудрасць жыцця і яе шаную;
Вось што кажа яна:
Калі хочаш праўдзіва ты жыць, дык пей чару любую,
Але толькі да дна»
«Кожны інтэлігент павінен адпавядаць наступным двум патрабаванням: па-першае, ён мусіць мець памкненне да ведаў, па-другое, ён мусіць імкнуцца несці свае веды на карысць народу»
«Трэба з сталі каваць, гартаваць гібкі верш,
Абрабіць яго трэба з цярпеннем.
Як ударыш ты ім, ‒ ён, як звон, зазвініць,
Брызнуць іскры з халодных камення»
«Глухі людскі натоўп»
«Трэба журыцца душою на свежых магілах пуста пранёсшыхся дзён»
«Мудры і кіпучы верш … ‒ як дар прыроды,
Вінаграднае, густое, цёмнае віно:
Дні ідуць, праходзяць годы,‒
Але ўсё крапчэй, хмяльнее робіцца яно»
«Як кожны народ мае сваю нацыянальную душу, так ён мае і свой асаблівы склад (стыль) творчасці, найбольш прыдатны для гэтай душы»
«Чалавечай душы няхораша мацаць рукамі. Далікатныя людзі самі ведаюць гэта, а недалікатным аб гэтым напамінаюць»
«Дай Бог арла варонай не назваць;
Варону жа арлом – нічога»
«Занасіць толькі чужое, не развіваючы свайго, ‒ гэта знача глуміць народную душу»
«Няма красы без спажытку, бо сама краса і ёсьць той спажытак для душы»
«Не хіліцца з бяды, не пужацца агня,
Бо мы толькі тады дачакаемся дня,
Калі нас не здалее змаганне злякаць»
«Бачанаму мной – я годны веры сведак»
«Зварушаны, нарэшце дух народны … бясплодна не засне»
«Ёсць на свеце такія бадзягі,
Што не вераць ні ў Бога, ні ў чорта,
Ім прыемны стракатыя сцягі
Караблёў акіянскага порта»
